Spelen

Speel op Giggle Academy

Speel op Giggle Academy

Anansi en de Schildpad

Auteur

Giggle Academy

Een charmant volksverhaal over Anansi de Spin en Schildpad, dat door hun speelse etentjes lessen leert over goede manieren en eerlijkheid. Het verhaal gebruikt eenvoudige taal en milde humor, waardoor het geschikt is voor jonge kinderen.

4 - 8 jaar oud

Op een dag ving Anansi de Spin een paar heerlijke yams. Hij kookte ze en zette ze neer om af te koelen.

Net op dat moment kwam Schildpad langs. “Hallo, Anansi,” zei hij. “Die yams ruiken heerlijk.”

Anansi glimlachte. “Dat zijn ze ook. Je bent net op tijd voor het avondeten.” Schildpad ging aan tafel zitten.

Maar toen Schildpad zijn hand uitstak, hield Anansi hem tegen. “In mijn huis,” zei hij, “wassen we onze handen voordat we eten.”

Schildpad ging naar de rivier en waste zijn handen. Tegen de tijd dat hij terugkwam, was het eten bijna op.

Toch stak Schildpad zijn hand uit. Maar weer hield Anansi hem tegen. “Was ze opnieuw! Je handen zijn vies.”

Schildpad zuchtte, liep terug naar de rivier en waste zijn handen opnieuw. Toen hij terugkwam—had Anansi alle yams opgegeten.

Schildpad zei niets. Hij bedankte Anansi eenvoudigweg en vervolgde zijn weg.

Enkele dagen later nodigde Schildpad Anansi uit voor het avondeten bij hem thuis. Anansi nam de uitnodiging graag aan.

Schildpad woonde onder water. Anansi dook erin, maar hij bleef steeds weer naar de oppervlakte drijven.

“Kom erbij,” zei Schildpad, die beneden aan een tafel zat. Anansi probeerde het opnieuw—maar spinnen zijn licht.

Hij kon niet beneden blijven. Hij zwom en spetterde, maar kon het eten niet bereiken.

Schildpad keek omhoog. “Anansi, in mijn huis dragen we zware schilden.” Hij glimlachte beleefd.

Anansi zwom naar de oever, pakte een zware steen en bond die aan zichzelf vast. Hij zonk rechtstreeks naar de bodem.

Nu reikte Anansi naar het eten— maar Schildpad zei: “In mijn huis doen we onze schilden af voordat we eten.”

Anansi liet de steen vallen, dreef weer omhoog en keek toe hoe Schildpad alleen at.

Toen Schildpad klaar was, zwaaide hij omhoog naar Anansi. “Bedankt voor je komst, vriend.”

Anansi zei niets. Hij had geleerd hoe het voelde om voor de gek gehouden te worden.

En daarom is Anansi voorzichtiger met zijn manieren—soms.