Spelen

Speel op Giggle Academy

Speel op Giggle Academy

Het Uiltje dat bang was voor het donker

Auteur

梦想

Uiltje Oli was bang voor het donker. Ze durfde nooit haar gezellige boomholte te verlaten— tot op een nacht een lichtgevend vuurvliegje genaamd LianLian haar wereld binnenvloog. Samen reisden ze door de nacht, luisterden naar de muziek, zagen de geheime tuinen, en ontdekten dat het donker helemaal niet eng is— het heeft alleen een beetje licht nodig.

3 - 6 jaar oud

Het Uiltje Dat Bang Was voor het Donker

Het wordt donker. Het uiltje "Oli" trok zich terug in haar boomholte en fluisterde: "De nacht komt er weer aan... en ik ben zo bang voor het donker."

"Kom op, Oli!" riepen haar vriendjes. Maar Oli schudde haar hoofd en sloeg haar vleugels strak om zich heen. "Het is te donker daarbuiten. Ik kan niet zien wat er voor me is."

Ze sloot haar ogen, en alles wat ze kon zien was zwart. Zwart als een diepe, diepe put—zwart genoeg om dromen te verslinden.

Plotseling vloog er een klein lichtje de holte in. "Hoi! Ik ben LianLian," zei het. "Vlieg jij 's nachts?" hapte Oli naar adem. "Natuurlijk! De nacht is mijn favoriete podium om te schitteren," knipperde het vuurvliegje.

"Wees niet bang, ik verlicht een paadje voor je," zei LianLian zachtjes. Oli haalde diep adem, spreidde haar vleugels— en voor de allereerste keer vloog ze de nacht in.

Onder de sterren dansten de schaduwen van de bomen op de grond. Oli keek verschrikt naar beneden. "Wat is dat? De schaduw van een monster?" LianLian grinnikte: "Dat zijn je vleugels, gekkie—ze dansen met het maanlicht."

Kikkers kwaakten, krekels tjirpten. Oli spitste haar oren. "Zoveel geluiden! Wat een lawaai!" LianLian lachte: "Dat is het concert van de nacht! Luister—er zit een ritme in!" Oli klapperde met haar vleugels en deed mee op de maat.

Maanlicht viel op de tuin. Witte bloemblaadjes gloeiden zachtjes. "Bloeien bloemen 's nachts?" "Natuurlijk, sommige bloemen schitteren alleen voor de nacht," zei LianLian met een glimlach.

Oli vloog hoger en hoger. Voor het eerst zag ze de hele hemel vol sterren. "Zo mooi…" fluisterde ze. De nacht was helemaal geen monster—het was een deken vol sterren.

"Oli! Je vliegt!" riepen haar vriendjes verbaasd. "Ja, ik heb ontdekt dat de nacht ook kan schitteren," lachte Oli.

De lucht werd bleek. Oli en LianLian zaten naast elkaar op een tak. "Dank je wel, LianLian." "Jij bedankt, ik heb nog nooit zo'n mooie zonsopgang gezien," glimlachte LianLian.

Oli vloog terug naar haar boomholte. Ze glimlachte en keek naar de nachtelijke hemel. Vanaf die nacht was ze nooit meer bang voor het donker. Want ze wist—de nacht is niet eenzaam, hij heeft alleen een beetje licht nodig.