

มิโอเป็นเด็กชายตัวน้อยที่ซุกซนและเลือกกิน เขาไม่เคยเห็นคุณค่าของอาหารเลย ในการผจญภัยอันน่าอัศจรรย์นี้ มิโอจะได้ค่อยๆ เรียนรู้ถึงความรักและการเสียสละที่อยู่เบื้องหลังอาหารทุกมื้อ
มิโอเป็นเด็กชายร่าเริงที่เติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่น แต่เขาไม่เคยเข้าใจคุณค่าของอาหารเลย เขามักจะกินแค่คำเดียว เล่นกับอาหาร หรือแม้กระทั่งคายมันทิ้ง แม้ว่าแม่ของเขาจะพยายามสอนว่าอาหารมีค่าเพียงใด แต่เขาก็ไม่เคยฟัง นีนี่ น้องสาวของเขารู้สึกไม่พอใจกับความสิ้นเปลืองของพี่ชาย
บ่ายวันหนึ่ง มิโอก็ยังคงเล่นกับอาหารและเขี่ยมันทิ้งเหมือนเคย ขณะที่กำลังกิน เขาก็คว้าอาหารหนึ่งกำมือแล้ววิ่งออกไปเล่นในสวน แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ จะมีเรื่องที่น่าสนใจยิ่งกว่าเกิดขึ้น ทันใดนั้น อาหารในมือของเขาก็กลับมีชีวิตขึ้นมาและเริ่มดิ้นรนเพื่อจะหนีไป!
ด้วยความตกใจแต่ก็สงสัย มิโอวิ่งไล่ตามเฟรนช์ฟรายส์ชิ้นหนึ่งที่หลุดออกจากมือของเขา “เจ้ารีบไปไหนน่ะ” เขาถาม เฟรนช์ฟรายส์ตอบว่า “เมื่อมนุษย์ไม่ต้องการพวกเราและทิ้งขว้างเราอย่างไร้ค่า เราก็จะถูกโยนไปยังที่ที่มืดเหม็นและน่าขยะแขยง ที่นั่นไม่เพียงแต่สกปรก แต่ยังเต็มไปด้วยแมลงและแมลงวันที่คอยกัดกินเราจนเน่าเปื่อย ข้าไม่อยากตายแบบนั้น!” เฟรนช์ฟรายส์ร้องไห้อย่างน่าสงสารขณะที่พูด
ขณะที่เฟรนช์ฟรายส์กำลังอธิบาย น่องไก่ที่กำลังโกรธจัดก็ปรากฏตัวขึ้น “เป็นความผิดของเจ้าทั้งหมด!” น่องไก่ตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด “ก็เพราะพวกมนุษย์อย่างเจ้านั่นแหละที่ทำให้ชีวิตของพวกเราต้องตกทุกข์ได้ยาก! ทำไมพวกเจ้าถึงพรากเราจากครอบครัวและทิ้งขว้างเราโดยไม่คิดอะไรเลย? พวกเจ้ามีครอบครัว พวกเราก็มีเหมือนกัน! ทำไมพวกเจ้าถึงมีสิทธิ์ทำลายและปฏิบัติต่อเราเหมือนเราไม่มีค่าอะไรเลย?!” ดวงตาของน่องไก่ลุกเป็นไฟด้วยความโกรธ
ในขณะนั้น นีนี่ที่กำลังตามหาพี่ชายก็ได้เห็นภาพที่ไม่น่าเชื่อ มิโอเริ่มตัวเล็กลงทันที! พร้อมกับเสียงดัง “ตู้ม!” เขาก็ถูกน่องไก่โกรธจัดเหวี่ยงกระเด็นหายไปจากสายตา เมื่อมิโอตกลงถึงพื้น ร่างกายของเขาก็เจ็บปวดจากแรงกระแทก เขามองไปรอบ ๆ และตระหนักว่าตัวเองอยู่ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยเลย ความกลัวเริ่มถาโถมเข้ามา และเขาก็ร้องไห้พลางมองหาทางกลับบ้าน
ขณะที่มิโอกำลังเดินเตร็ดเตร่ เขาก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยบางคนกำลังถูกกลุ่มอาหารที่โกรธแค้นไล่ตาม ทันใดนั้น ความทรงจำก็แวบเข้ามาในหัวของเขา — พวกเขาคือครอบครัวที่เขาเห็นที่ร้านอาหารเมื่อไม่กี่วันก่อน! วันนั้น พวกเขาสั่งอาหารเต็มโต๊ะแต่กินไปเพียงไม่กี่คำก็จ่ายเงินแล้วจากไป ไม่มีใครเห็นคุณค่าของอาหารมื้อนั้นหรือคิดที่จะกินให้หมดเลย ตอนนี้ เมื่อเห็นพวกเขาวิ่งหนีอย่างตื่นตระหนก มิโอก็เริ่มตัวสั่นและถอยหนีด้วยความกลัว
เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงกลางคืน มิโอก็ยังไม่รู้ว่าจะหาทางกลับบ้านได้อย่างไร เขาเหนื่อยล้าจากการร้องไห้ หิวโหย และถูกรายล้อมไปด้วยความมืด เขายิ่งร้องไห้หนักขึ้นเมื่อตระหนักว่าการอยู่คนเดียวโดยไม่มีครอบครัวคอยป้อนอาหารหรือดูแลนั้นน่ากลัวเพียงใด ค่ำคืนอันมืดมิดยาวนานออกไป และเป็นครั้งแรกที่มิโอเข้าใจว่าแต่ละวินาทีนั้นผ่านไปอย่างเชื่องช้าและเดียวดายเจ็บปวดเพียงใด
ในที่สุด หลังจากที่รู้สึกเหมือนผ่านไปนานชั่วนิรันดร์ ท้องฟ้าก็เริ่มสว่างขึ้น ทันใดนั้น มิโอก็ได้ยินเสียงหนึ่ง “มิโอ? เจ้ามาทำอะไรที่นี่?” นั่นคือเสียงของเฟรนช์ฟรายส์!
เฟรนช์ฟรายส์พยุงมิโอที่กำลังตัวสั่นให้ลุกขึ้นยืนและพาเขาไปยังบ้านเกิดของมัน — ซึ่งก็คือทุ่งมันฝรั่ง ที่นั่น มิโอเห็นชาวนาตัวยักษ์ดึงหัวมันฝรั่งขึ้นมาเป็นพวง พวกมันหัวเราะและโห่ร้องอย่างดีใจเมื่อได้เห็นแสงตะวัน พวกเขาคือญาติของเฟรนช์ฟรายส์นั่นเอง
ครอบครัวมันฝรั่งพามิโอไปดื่มน้ำที่ลำธารเล็ก ๆ และเล่นกับเขา เพื่อพยายามคลายความกลัวและความเหงาของเขา อย่างไรก็ตาม ไม่นานนัก กลุ่มยักษ์ก็มาถึงทุ่งและเริ่มแยกครอบครัวมันฝรั่งออกจากกัน แม้จะเศร้าโศกเสียใจอย่างสุดซึ้ง เหล่ามันฝรั่งก็กล่าวคำอำลาทั้งน้ำตาและยอมรับชะตากรรมของตน
“พวกเขาเชื่อว่า” ครอบครัวมันฝรั่งบอกกับมิโอ “ตราบใดที่ชีวิตของพวกเขามีประโยชน์อย่างมีความหมาย — นำความสุขและสุขภาพที่ดีมาสู่มนุษย์ — การมีอยู่ของพวกเขาก็คุ้มค่าแล้ว” มิโอเฝ้ามองครอบครัวมันฝรั่งถูกเปลี่ยนเป็นอาหารบนโต๊ะของเหล่ายักษ์ เขาไม่สามารถกลั้นน้ำตาไว้ได้
ในขณะนั้น พวงองุ่นพวงหนึ่งเดินเข้ามาหามิโอพร้อมรอยยิ้มอันอบอุ่น “มิโอ” มันพูดอย่างอ่อนโยน “ข้าทั้งหวานและมีคุณค่าทางโภชนาการ ข้าเป็นหนึ่งในอาหารโปรดของเจ้าไม่ใช่หรือ? เจ้าดูหิวมากเลยนะ ทำไมไม่กินข้าล่ะ?” มิโอส่ายหัวทั้งน้ำตา “ไม่! ถ้าข้ากินเจ้า เจ้าก็จะตายน่ะสิ!” องุ่นปลอบเขาว่า “อย่ากลัวเลย มิโอ พวกเราคืออาหาร และการได้รับการทะนุถนอมคือความสุขที่สุดของพวกเรา ถ้าเราสามารถบำรุงร่างกายและนำความสุขมาให้เจ้าได้ ชีวิตของพวกเราก็มีความหมายแล้ว”
มิโอรู้สึกซาบซึ้งใจกับคำพูดขององุ่นและรู้สึกสำนึกผิดอย่างสุดซึ้ง เขาขอโทษอาหารทุกอย่างที่เขาเคยทิ้งขว้างอย่างจริงใจและสัญญาว่าจะไม่ทิ้งขว้างอาหารอีกต่อไป เฟรนช์ฟรายส์ องุ่น และมันฝรั่งยิ้มอย่างอบอุ่นและยังเกี่ยวก้อยสัญญากับเขาด้วย
ทันใดนั้น มิโอก็ได้ยินเสียงของนีนี่เรียกเขา ร่างกายของเขาค่อย ๆ ใหญ่ขึ้นและกลับสู่ขนาดปกติ เฟรนช์ฟรายส์ องุ่น และมันฝรั่งโบกมือลาและยิ้มให้เขาขณะที่เขาจากไป ดวงตาของมิโอแดงก่ำด้วยน้ำตา ไม่อยากจากพวกเขาไปเลย เมื่อเขาลืมตาขึ้น ก็พบว่าตัวเองกลับมาอยู่ในสวนแล้ว นีนี่ยืนอยู่ตรงนั้น หัวเราะคิกคักอย่างน่ารัก ด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น มิโอกอดน้องสาวของเขาแน่น
นับจากวันนั้นเป็นต้นมา มิโอกินอาหารทุกมื้อด้วยความรู้สึกขอบคุณ ทะนุถนอมอาหารทุกคำ เมื่อใดก็ตามที่เขาเห็นเด็กคนอื่น ๆ ทิ้งขว้างอาหาร เขาก็จะเล่าเรื่องราวชีวิตของอาหารให้พวกเขาฟัง เพื่อเตือนใจว่าอาหารทุกชิ้นเปรียบเสมือนหนึ่งชีวิต และควรได้รับการเคารพและเห็นคุณค่าเสมอ
จบ. หวังว่าหนังสือเล่มนี้จะเป็นแรงบันดาลใจให้คุณเห็นคุณค่าของอาหาร ขอบคุณที่เพลิดเพลินกับหนังสือนิทานของฉัน! 《บทเรียนแสนอร่อยของมิโอ》.
ฉันทำเค้ก
ฉันไม่เข้าใจ
มาปรบมือให้คำศัพท์กันเถอะ! (อาหาร)Join Lio and his dog Mimo on a curious adventure to discover what light truly is. From sunrises and rainbows to fireflies and shadows, this story explores the science of light and how kindness can be a light we share with others.

หนังสือสำหรับเด็กเล็กเล่มนี้แสดงให้เห็นเด็กคนหนึ่งกำลังทำเค้ก โดยเน้นแต่ละขั้นตอนและส่วนผสมที่เรียบง่าย ได้รับการออกแบบมาเพื่อแนะนำคำศัพท์พื้นฐานและการจัดลำดับในฉากห้องครัวที่สมจริงและสงบ
เรื่องราวการออกเสียงที่สนุกสนานนี้ติดตามแม็กซ์ผ่านสำนักงานสัตว์ที่วุ่นวาย ซึ่งเขาทำงานร่วมกับเพื่อนร่วมงานตลกๆ ที่ชื่อขึ้นต้นด้วยตัว O ทั้งหมด เช่น วัว, นาก และปลาหมึก ด้วยคำหนึ่งคำต่อหน้าและภาพประกอบที่สดใสและน่าขบขันจากวันทำงานของพวกเขา เด็กๆ จะได้ยินและพูดซ้ำเสียงสั้นของตัวอักษร O /ɒ/ ซึ่งสร้างความเชื่อมโยงระหว่างเสียงและตัวอักษรที่แข็งแกร่ง
ในเรื่องราวสนุกสนานนี้ แม็กซ์กลายเป็นเชฟผู้ร่าเริง อบขนมปังกล้วยในขณะที่สำรวจพยางค์ในส่วนผสมแต่ละอย่าง เด็กๆ สามารถปรบมือไปพร้อมกับแม็กซ์ได้ในขณะที่พวกเขาเรียนรู้ที่จะแยกคำต่างๆ เช่น กล้วย เนย และแป้ง ออกเป็นพยางค์ ทำให้การเรียนรู้การอ่านเขียนในวัยเด็กเป็นเรื่องสนุกและอร่อย!
ร่วมผจญภัยไปกับแม็กซ์ในโลกแห่งอาหารรสเลิศ ที่เขาจะกินเฉพาะอาหารที่ขึ้นต้นและลงท้ายด้วยเสียงตัวอักษรเดียวกันเท่านั้น! ในขณะที่แม็กซ์สำรวจเมนูใหม่ๆ ในแต่ละวัน เด็กๆ จะได้เรียนรู้การระบุเสียงเริ่มต้นและเสียงสุดท้ายในคำศัพท์ สร้างความตระหนักรู้ด้านการออกเสียงที่แข็งแกร่งผ่านมื้ออาหารที่สนุกสนานและอิงตามตัวอักษร
หนังสือสำหรับผู้อ่านวัยเยาว์เล่มนี้แนะนำสิ่งของในครัวทั่วไป เช่น จาน มีด ส้อม และช้อน แต่ละหน้าจะนำเสนอสิ่งของหนึ่งชิ้นอย่างชัดเจนพร้อมวลีง่ายๆ เพื่อช่วยให้เด็กเล็กจดจำและเรียกชื่อสิ่งของเหล่านั้นได้ เน้นการสังเกตและการจดจำคำศัพท์ ซึ่งเหมาะสำหรับการสร้างคำศัพท์พื้นฐาน

เรื่องราวที่สนุกสนานและเรียบง่ายที่แม็กซ์ไม่เข้าใจว่าสัตว์ต่าง ๆ พยายามจะบอกอะไรเขา นำไปสู่บทสรุปที่น่าประหลาดใจและเข้าถึงได้เกี่ยวกับเวลาอาหารกลางวัน
Join Max on a tasty adventure, where he only eats foods that begin and end with the same letter sound! As Max explores a new menu each day, children learn to identify beginning and ending sounds in words, building strong phonemic awareness through playful, letter-based meals.
หนังสือเบื้องต้นเกี่ยวกับเบสบอล ครอบคลุมคำศัพท์พื้นฐาน อุปกรณ์ และการกระทำต่างๆ ในลักษณะที่เรียบง่ายและเป็นข้อเท็จจริงสำหรับผู้อ่านรุ่นเยาว์
หนังสืออ่านง่ายสำหรับเด็กเล็กที่เน้นการระบุและตั้งชื่อผักทั่วไปที่เด็กเลือกเก็บ เหมาะสำหรับการสร้างคำศัพท์พื้นฐาน

เรื่องราวสนุกสนานนี้จะแนะนำอาหารหลากหลายชนิดและลักษณะของอาหารเหล่านั้นให้เด็กเล็กได้รู้จัก พร้อมทั้งสอดแทรกกิจกรรมปรบมือแสนสนุกเพื่อช่วยพัฒนาการรับรู้ทางเสียง
ในนิทานแสนสนุกเรื่องนี้ แม็กซ์สวมบทบาทเป็นเชฟน้อยอารมณ์ดี อบขนมปังกล้วยหอมพร้อมสำรวจพยางค์ในส่วนผสมแต่ละอย่าง เด็กๆ จะได้ตบมือไปพร้อมกับแม็กซ์เพื่อเรียนรู้การแบ่งคำออกเป็นพยางค์ เช่น คำว่า บะ-นา-น่า (ba-na-na) และ บัต-เทอร์ (but-ter) ทำให้การเรียนรู้หนังสือเบื้องต้นทั้งสนุกและอร่อย
© สงวนลิขสิทธิ์ 2024 - Giggle Academy
上海吉咯教育科技有限公司
ลิขสิทธิ์ © 2026 - Giggle Academy